تو را دوست می دارم٬نمی دانم چرا٬
شاید این طبیعت ساده و بی آلایش من٬
حد و مرزی برای دوست داشتن نمی شناسد.
ولی سخت در این مکتوب فرو نشسته ام
چه کسی مرا دوست می دارد؟
ای فرشته نازل شده بر چشمانم٬
ای شقایق زندگی ام٬
ای تنها ستاره آسمان قلبم٬
ای زیباترین زیباییهای محبت٬
ای بهانه شبهایم٬
ای تنها نیاز زنده بودنم٬
ای آغاز روز بودنم٬
ای نیمه ژنهان من٬
و تو ای معشوقه من٬
تو را با تمام وجود٬ دوست دارم و می پرستم
همین خنده های ساده ی توست
وقتی
با تمام غصه هایت
میخندی
تا از تمام غصه هایم
رها شوم
وقتی که می خندی
دنیا به احترام خنده ات سکوت می کند
آسمان آبی تر می شود
و لحظه هایم بی نهایت بار تکرار می شود
تو که می خندی ، بهترین لحظه ها هم ناچیزند
